Ongezouten meningen

Deze blog verscheen eerder op de website van Ark Misson: www.arkmission.nl.


‘Wat vind jij daar nou van?’

Als mij die vraag wordt gesteld, heb ik meestal op slag klamme handen. ‘Jij bent toch theoloog? Dan heb je vast een mening over …’ – en dan volgt er een onderwerp dat vaak niet alleen heel gevoelig ligt, maar ook ontzettend ingewikkeld in elkaar steekt. Euthanasie, homoseksualiteit, klimaatverandering, dat soort thema’s. Theologen, maar ook christenen in het algemeen, krijgen vaak pittige vragen voorgelegd.

Participatie

In de meeste gevallen heb ik niet direct een antwoord klaar. Dat speelde me in mijn studietijd al parten. Sommige docenten beoordeelden je niet alleen aan de hand van opdrachten en tentamens, maar ook door een cijfer te geven voor je mondigheid tijdens de colleges. ‘Participatie’ noemden ze dat dan.

Het was vast goed bedoeld, om ons bewust te maken van onze verantwoordelijkheid, maar ik baalde altijd van die participatie. Waar anderen de ene na de andere filosoof wisten te citeren, zat ik vooral te broeden op die ene zin die er in ieder geval voor zou zorgen dat ik iets gezegd had. Op die manier kon je namelijk een 5,5 binnenslepen, en dat trok de rest van je cijfers minder hard naar beneden dan een 1.

Zijlijn

Oneerlijk vond ik het, en ergens was het dat ook wel. De discussies werden in een mum van tijd gekaapt door een klein groepje welbespraakte medestudenten die überhaupt nog nooit van klamme handen gehoord hadden. Tegelijk was het wel een goede voorbereiding op hoe het er ‘in het echt’ aan toegaat. Het gesprek van de dag wordt vaak bepaald door de vlotste tongen en de luidste kelen. Daar moet je mee om leren gaan, of je nu deelneemt aan het gesprek of vanaf de zijlijn meeluistert.

Want hoe je het ook wendt of keert, we zijn allemaal op onze eigen manier onderdeel van de gesprekken over die grote onderwerpen. We maken elke dag keuzes die iets laten zien van hoe we tegen de wereld en tegen de mensen om ons heen aan kijken.

Oordeel

Toch betekent dat volgens mij niet dat je altijd overal een antwoord op hoeft te hebben. Dat is namelijk ook een keuze. ‘Wat vind jij daar nou van?’ hoeft niet altijd beantwoord te worden met een ongezouten mening. Sommige onderwerpen zijn zo complex dat je ze tekort doet door er een uit de lucht gegrepen oordeel over te hebben. Dan is het soms beter om uit te leggen wat je ingewikkeld vindt aan het onderwerp, en waarom je er misschien wel mee worstelt. Daarmee scoor je altijd een 10 – voor eerlijkheid, bezonnenheid en zachtmoedigheid.

Zelf heb ik ook mijn manier gevonden om toch om te gaan met moeilijke vragen en de verantwoordelijkheid om te ‘participeren’. Ik ben gaan schrijven. Dan mag je tenminste rustig nadenken over je woorden. Ze lezen het later wel.

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *