Van stress naar stilte

Mooi hè, zo’n verhuisstilleven? Toen ik deze foto nam zat ik in het raam met de zon op mijn rug. ‘De verhuizing gaat best goed, volgens mij,’ appte ik naar een vriendin. ‘Kijk maar.’

Achter dat stilleven ging natuurlijk allesbehalve een stil-leven schuil. Het was rommelig, spannend, hartslag- en bloeddrukverhogend. Iedereen die weleens verhuisd is zal dat beamen: ook al kijk je nog zo uit naar je nieuwe plek, de weg ernaartoe is vaak wat hobbelig.

Nieuwe ervaring

© Ark Media

Gelukkig kon ik ondertussen wel doorwerken, zij het op een wat lager pitje. Dat zorgde voor een interessante nieuwe ervaring. Eerder werkte ik al in de zomer aan teksten over Kerst, en in de winter schreef ik over de zomervakantie. Aan dat lijstje kan ik nu toevoegen: schrijven over rust en stilte, terwijl ik aan het emigreren was.

In maart ligt het resultaat in de winkel: het bijbelstudieboek Van stress naar stilte. Het is een boek dat me flink bezig heeft gehouden. Ik merkte namelijk al snel dat dit niet zomaar een boek zou worden over een onderwerp dat ik interessant vind of dat me toevallig wel ligt. Het is een boek dat gaat over de keuzes die je maakt in je dagelijks leven. Over wie of wat je aandacht waard is, en hoe je er vervolgens voor zorgt dat je niet afgeleid raakt. Over rust vinden, ook als er om je heen niets anders is dan onrust. Over stil worden en luisteren, juist wanneer je misschien zelf zo graag aan het woord wilt zijn.

Chaos

Dat is nogal wat. Het is in je normale dagelijkse leven al een kunst om echte rustmomenten te vinden, laat staan wanneer je in een verhuizing zit die veel druk en drukte met zich meebrengt. Een verhuizing die je niet alleen naar een ander huis brengt, maar ook naar een ander land met een andere cultuur en andere mensen. Dat zette me telkens weer aan het denken. Bij veel alinea’s vroeg ik me af of ik wel meende wat ik schreef, en of ik wel het recht had om te schrijven over kalmte en bezinning terwijl het in mijn hoofd nog zo’n chaos was.

Oefenen

Ja, besloot ik uiteindelijk. Ik meen het. En misschien mag ik er juist wel over schrijven omdat ik het op dit moment zo aan den lijve ondervind. Misschien ook juist wel omdat ik er niet altijd even goed in ben. Rustig en geduldig zijn, dat is vaak eenvoudig zolang dingen op jouw manier en volgens jouw planning gaan. Maar word je uit je vertrouwde stramien getrokken, voel je de druk van de verwachtingen van anderen of blijven grote successen uit, dan kun je lelijk onderuit gaan. Dan is het plaatje ineens niet meer zo sereen en idyllisch. En wat kan het dan helpen als je jezelf al hebt geoefend in het vinden van rust – rust in jezelf en rust bij God.

Ademruimte

Van stress naar stilte bestaat uit tien bijbelstudies met praktische verwerkingsvragen en opdrachten. Daarin probeer ik je vooral de gelegenheid te geven om je eigen gedachten en ervaringen te onderzoeken, of je dat nu alleen doet of samen met anderen in een kring. Veel dingen wéét je namelijk al wel – de uitdaging zit hem in het ontdekken hoe jij in je eigen leven meer ademruimte en ruimte voor ontmoetingen met God kunt inbouwen.

Die ruimte ga ik zelf ook opzoeken. Vanaf morgen logeer ik een week in een klooster waar ik het ritme van de zusters volg. Ze hebben me verzekerd dat ik ook elke dag een rondje mag rennen. Daarbij hadden ze overigens wel hoge verwachtingen: ‘we like you to be back at 8.30 pm each night as we close the gates then.’ Dat zou toch moeten lukken. Ik ga niet helemaal offline, maar ben wel wat minder goed bereikbaar. In de tussentijd kun jij me alvast vinden op de website van Ark Media of op bol.com.

Facebooktwitterpinterestlinkedinmail