De herfst tegenhouden

Ze loopt langs de ringweg om het dorp. Een wat oudere vrouw met donkere kleren aan. Ze tuurt naar de grond en doet iets met haar voeten, maar het duurt even voor ik zie waar ze nu eigenlijk mee bezig is.

Blaadjesstampen

Bij elke stap die ze zet schuift ze een paar blaadjes of een takje van het fietspad af, de berm in. Links, takje, rechts, blaadje, links, takje met blaadje, rechts, drie blaadjes. Ze komt maar traag vooruit op deze manier. Ook staat er een briesje, waardoor achter haar de blaadjes en takjes hun weg terug vinden naar het fietspad. Toch lijkt ze vastbesloten om deze taak te volbrengen. Met een verbeten uitdrukking op haar gezicht kijkt ze soms even vooruit naar het stuk dat ze nog niet gedaan heeft.

Eén van die zeldzame keren dat ze opkijkt ziet ze waarschijnlijk ook dat ik haar tegemoet kom. Mijn knalroze hardloopshirt vormt een schreeuwend contrast met de grijze polder en haar eigen donkere gedaante aan de andere kant van het fietspad. In plaats van blaadjesschuiven doe ik aan blaadjesstampen, iets wat de vrouw niet echt lijkt te kunnen waarderen. Als we bijna op gelijke hoogte zijn kraakt een takje luidruchtig onder mijn schoenzool. De vrouw kijkt me verschrikt aan en werpt me een blik toe die het midden houdt tussen afkeuring en meewarigheid. Ik stoot een redelijk stompzinnig klinkend “hallo” uit en ren maar verder.

Prediker

Een achteropkomende fietser heeft de vrouw ook gezien en roept haar vrolijk toe. “Probeer de herfst maar eens tegen te houden!” De vrouw doet er het zwijgen toe en als ik later achterom kijk zie ik dat ze haar werk hervat heeft. Er zijn voorlopig in de wijde omtrek geen andere polderbewoners te bekennen dus ze kan verder rustig haar gang gaan.

“Probeer de herfst maar eens tegen te houden.” Ik krijg er Prediker-associaties bij. Prediker is ook wel het herfstboek bij uitstek: verfrissing met een tikje weemoed, soms neigend naar het sombere maar nooit zonder hoop.

Wind

“De wind waait naar het zuiden,
dan draait hij naar het noorden.
Hij draait en waait en draait,
en al draaiend waait de wind weer terug.”
(Prediker 1:6)

De vrouw op het fietspad weet er waarschijnlijk alles van. Misschien heeft ze ook wel eens zuchtend achterom gekeken en gezien dat haar inspanningen weinig blijvends teweegbrachten. Dat de herfst zich inderdaad niet laat tegenhouden. Dat de bomen en de wind doen wat ze willen. Ja, ik vrees voor haar dat er nog veel meer blaadjes naar beneden zullen komen.

 

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail