Meningenspuwers

“Wat wil je later worden?” Meestal moet de leiding tijdens het kindermoment voorin de kerk de grootste moeite doen om het basisschoolgrut een antwoord te ontfutselen. De vragen zijn vaak ook gewoon te ingewikkeld. Ga als zevenjarige maar eens voor in de kerk uitleggen wie Abraham was, of kom als kleuter maar eens met een leuke anekdote op de proppen wanneer je gevraagd wordt wanneer je voor het laatst “iemand vergeven hebt”.

Voetballers en prinsessen

Zo’n vraag beantwoorden is niet alleen ingewikkeld, maar ook nog eens doodeng. De ogen van vele volwassenen zijn op je gericht. Nu glimlachen die mensen nog bemoedigend, maar als jij je antwoord hebt gegeven dan rolt er vaak een lach door de zaal heen die voor jou zowel goedbedoeld als geringschattend, zowel vrolijk als spottend klinkt.

Maar de vraag die nu gesteld wordt is zó simpel, daar moet je als kind wel antwoord op geven. En dus klinken er meerdere toekomstdromen. Het komt erop neer dat de jongens profvoetballer willen worden – eentje benadrukt dat hij dan wel echt keeper wil zijn, staat genoteerd – terwijl de meisjes prinses willen worden. Los van het feit dat deze opbrengst nogal pijnlijk is voor iedereen die emancipatie een warm hart toedraagt, vraag ik me af of het leven van een prinses nou echt zo benijdenswaardig is.

Drie natte zoenen

Als je vader jarig is moet je namelijk niet alleen zogenaamd gezellig in een kringetje zitten en niet teveel chips in één keer uit de schaal graaien terwijl tante Sjaan je drie veel te natte zoenen geeft en oom Huub je hand verpulvert. Nee, als prinses volg je een dag lang een van te voren vastgesteld programma in een stad waar duizenden mensen langs de kant staan, waar honderden mensen allerlei gekke dansjes en liedjes voor je opvoeren en waar continu tientallen camera’s op je gericht staan. Jouw taak: doen alsof je het allemaal reuze interessant vindt, handen schudden, vriendelijk zwaaien (pardon: wuiven) en poseren voor selfies.

Zo’n dag is op zich prima door te komen. Door alle circusacts die aan je voorbijtrekken vliegt de tijd, en ergens is alle aandacht misschien ook best leuk. Wat minder leuk is, zijn de reacties die verschijnen op internet. De kijker thuis moet namelijk ook hoognodig zijn zegje doen. En dus wordt onder elke foto van het koninklijk gezin door mensen uit het hele land uitgebreid commentaar geleverd op de lengte van jurken, haar dat te los of te vast zit, te exclusieve of juist te jolige uitstraling – er ontstaat nog net niet een weddenschap rond het exacte gewicht van één van de prinsessen.

Online meute

“Wat wil je later worden?” De kinderen in de kerk denken niet na over de online meute die je continu op de hielen zit als je een bekend persoon bent. Gelukkig maar. Ze dromen van het WK voetbal en een stadion vol juichende mensen, van roze jurken en wonen in een paleis. De volwassenen lachen ondertussen maar een beetje en proberen zich te herinneren wat ze vroeger zelf als antwoord gaven op die vraag. “Meningenspuwer op internet” zit er waarschijnlijk niet tussen. Toch lijkt er daarvan een aardig overschot te zijn ontstaan. Ik denk dat het tijd is voor wat minder oordelen en commentaren. Maar ja, ook dat is natuurlijk de zoveelste mening die het internet op geslingerd wordt.

 

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *