Zin in de veertigdagentijd

“Doe jij dit jaar nog wat?” – het lijkt me een vreemde vraag, een tikje denigrerend ook, dus ik kijk maar wat wazig terug zonder iets te zeggen. Mijn gesprekspartner begrijpt blijkbaar dat hij toch net wat meer woorden moet gebruiken. “… in de veertigdagentijd, bedoel ik dan,” zo voegt hij toe.

Huh, wat?

“O, nou, flink doorwerken, beetje hardlopen, rood vakje inkleuren, daarna lekker op vakantie, verjaardag hier en daar. Wat dan?” Dat zou ik het liefste antwoorden, want ik voel me even niet zo in vorm voor vrome antwoorden. Mijn gedachten vliegen van mailbox naar takenlijstjes, van hardlopen naar nu-toch-echt-eens-bloggen, van Facebook naar website, van petities naar verkiezingen, van Schotse Hooglanden naar Ierse heuvels, van vakantie naar verhuizen. “Huh, wat, begint de veertigdagentijd volgende week al?”

Er wordt intussen natuurlijk wel wat van me verwacht. Eerst deed ik een veertigdagentijd zonder tussendoortjes, frisdrank en alcohol, daarna volgde een veertigdagentijd waarin ik erin slaagde om non-stop te bloggen over de zeven kruiswoorden, en het daarop volgende jaar bestookte ik mezelf en mijn volgers elke dag met een tekst uit het lijdensverhaal. Dan kan ik nu natuurlijk niet aankomen met de mededeling dat ik dit jaar de boel de boel laat en alleen een stichtelijk kalendertje lees.

Beetje dit, beetje dat

Toch is dat wel de realiteit. Toen ik op mijn eigen website tot mijn schrik zag dat ik mijn veertigdagenschrijfsels ook echt ‘veertigdagenprojecten’ heb genoemd, werd mij plotseling heel duidelijk wat voor mij dit jaar de beste insteek is. Gewoon stilletjes in alle rust op mijn ‘beetje dit, beetje dat’-manier door de veertigdagentijd heen peddelen. Zonder grootse plannen, schema’s of verplichtingen op sociale media. Projecten heb ik namelijk al wel genoeg, en geloven hoort voor mij niet in dat rijtje thuis. Net zoals een vriendschap of een huwelijk niet in dat rijtje thuishoort. “Wat is de status van je huwelijk? Je zit nu in het derde kwartaal van jaar 3, zie ik? Hoe staat ervoor qua voortgang? Zien de jaarcijfers er goed uit?”

Lekker stilstaan

Nee, dit jaar stap ik wat veertigdagentijd betreft af van het calvinistische idee van hard werken en vooruit proberen te komen. Ik ga gewoon eens lekker stilstaan. M’n mond houden. Proberen wat meer focus te vinden te midden van de brij van takenlijstjes, mailboxen en toekomstdromen. Proberen wat vaker oog te hebben voor wat goed is, wat God is. Misschien gebeurt er van alles, misschien ook niet. Misschien schrijf ik er regelmatig over, misschien ook niet. Heerlijk, ik heb er nu al zin in.

O ja, dat kalendertje heb ik vanochtend op de valreep toch maar even besteld. Je weet maar nooit.

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *