Vreemd verhaal: Kerst

Het was hartje zomer toen mij werd gevraagd of ik wilde meewerken aan een kerstboekje voor tieners: Kerst onder de loep. Vier theologen werden ingeschakeld om vragen te beantwoorden die kinderen (kunnen) hebben bij het kerstverhaal.

Nuttige dingen

Ik kreeg onder andere deze vraag voor mijn kiezen:

Een terechte vraag, natuurlijk. Waarom moest Jezus als een baby naar de aarde komen? Als je de evangeliën zo leest, dan lijkt het erop dat Jezus van pakweg zijn 30e tot zijn 33e levensjaar de meest nuttige dingen deed. Zieken genezen, toespraken houden, de lijdensweg doorstaan, opstaan uit de dood, … Wat Jezus tijdens zijn jeugd en adolescentie deed, daar vertelt de Bijbel ons vrijwel niets over.

Blijkbaar waren die eerste decennia van Jezus’ leven dus niet zo belangrijk. Had God dat gedeelte dan niet gewoon kunnen overslaan? Dan was die ingewikkelde constructie met een maagd en een door de heilige Geest verwekt kind niet nodig geweest, hadden de herdertjes gewoon bij nachte kunnen blijven liggen en had die afschuwelijke kindermoord in Bethlehem en omgeving nooit hoeven plaatsvinden.

Foutje bedankt!

Toch is dat niet het antwoord dat ik heb gegeven op de vraag die mij in het kerstboekje gesteld werd. Zo van: “eigenlijk heb je gelijk, het was inderdaad niet echt ergens goed voor – foutje bedankt!”

Nee, op het oog is de geboorte van Jezus inderdaad een vreemd verhaal: een God in de vorm van een baby, daar was geen mens ooit mee op de proppen gekomen. Geen mens, maar God wel. En dat zegt heel veel. Mijn antwoord in het boekje luidde daarom:

God heeft er bewust voor gekozen om heel klein en nederig naar de aarde te komen. Hij liet Jezus geboren worden als een baby die alles nog moest leren. Eten, kruipen, praten, lopen, lezen … En dat allemaal met vallen en opstaan, net als ieder ander kind. Jezus wilde zich net als jij en ik ontwikkelen van baby tot volwassene. Hij kwam niet even binnenvallen om te snuffelen aan het leven van een mens. Nee, Hij wilde van begin tot eind weten hoe het is om mens te zijn én Hij wilde van jongs af aan laten zien hoe je als mens hoort te leven.

Luiers en snottebellen

God had best kunnen besluiten om alleen een bliksembezoekje te brengen aan deze aarde. Gauw de boel afwerken, zonde en dood verslaan en wegwezen weer. Maar dat is niet hoe het werkt – dat is niet hoe HIJ werkt. God kwam op deze aarde als een nietige, verkreukelde baby. Hij loopt niet weg voor luiers en snottebellen, voor gepeuter en gekleuter, voor puberperikelen en dilemma’s op de route naar volwassenheid. Hij maakt het mee. Hij maakt ons mee. Alles waar we ons druk om maken en waar we last van hebben, en ook alles waar we van genieten en waar we hartelijk om moeten lachen.

De kinder- en tienerjaren van Jezus waren dus wel degelijk belangrijk. Jammer eigenlijk, dat er maar zo weinig over is opgeschreven. Dat had talloze mooie, vreemde verhalen kunnen opleveren!


Dit blog maakt deel uit van een serie over ‘vreemde verhalen’. Eerder verscheen: kaalkop, de dronken Noach. Is er een ander ‘vreemd verhaal’ waar jij wel eens wat meer over zou willen lezen? Reageer hieronder of op Facebook!

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *