Fijne dagen

Het is weer zover. Eind december: kersttijd, eindejaarstijd, feestdagentijd. De periode waarin mensen hun gesprekken afsluiten met “fijne dagen”. Maar vooral de periode waarin de lijstjes en jaaroverzichten niet aan te slepen zijn.

Over terugkijken gesproken

Vaak verbaas je je er dan over hoeveel er is gebeurd in een jaar tijd, en hoe lang sommige gebeurtenissen alweer geleden lijken te zijn. Op Facebook zag ik meerdere keren voorbij komen:

Of 2016 nu een jaar was van ‘z’n gangetje’ of een jaar van kruispunten en mijlpalen, terugkijkend is het toch altijd weer verbazingwekkend hoeveel er beweegt en verandert in die 365 dagen. Het lijkt alsof alles zo’n beetje hetzelfde blijft, maar ondertussen is er zoveel gebeurd dat je je haast niet meer kunt voorstellen hoe de wereld er een jaar geleden precies uitzag. Toen je nog naar de V&D ging als je een nieuwe koffer nodig had, toen je nog dacht dat de Britten nooit voor een Brexit en de Amerikanen nooit voor een Trump zouden kiezen.

Sommige dingen zijn je domweg overkomen, andere veranderingen heb je zelf bewust gekozen. Je ging linksaf of rechtsaf en je zult nooit weten hoe het zou zijn gelopen als je de andere afslag gekozen zou hebben.

Over kruispunten gesproken

Het doet me steeds weer denken aan dit vers:

Dit zegt de HEER:
Ga op de kruispunten staan, denk na,
kijk naar de oude wegen.
Welke weg leidt naar het goede?
Sla die in, en vind rust.
(Jeremia 6:16, NBV)

Want ja, inderdaad, welke weg leidt naar het goede? Het afgelopen jaar mocht ik als zelfstandige ‘theoloog onderweg’ meer werken dan ik van tevoren had durven hopen. Ook mocht ik aan mooiere projecten bijdragen dan ik voor mogelijk had gehouden toen ik met mijn verse paperassen het Amsterdamse KvK-kantoor uit stapte. Man en ik mochten een huis kopen en pakten na acht maanden bivakkeren onze verhuisdozen weer uit. Schilderen, inrichten, tuin aanleggen, we konden meer dan we hadden verwacht.

Tegelijk viel het niet altijd mee. Als startend ondernemer maakte ik beginnersfouten, kon ik soms wel door de grond zakken en moest (moet) ik leren om geen slaaf van mijn mailbox te zijn. In ons nieuwe huis stootte ik mijn hoofd harder dan ooit te voren en viel ik een paar keer flink van de trap. Er waren dingen die ik aan het begin van het jaar dacht te willen, die nu 180 graden gedraaid zijn. Er waren fijne en minder fijne dagen.

Eind 2015 schreef ik ook een soort eindejaarsblog. Ik schreef dat het tijd was voor iets nieuws. “Veel nieuws. Wat precies, dat zal de tijd steeds meer leren.” Dat nieuws, dat is er als ik zo terugkijk zeker gekomen. En de goede weg, de weg waar je rust vindt?

Over wegen inslaan gesproken

In 2016 liep ik drie trailruns en de Dam tot Damloop. Ik raakte geblesseerd aan mijn knie en herstelde in twee maanden tijd voldoende om weer over de polderwegen te kunnen rennen. Dit jaar nog zal ik naar alle waarschijnlijkheid weer een rondje van 10 km kunnen lopen, zonder pijn. Een genot!

Om toch nog af te sluiten met de statistieken waar we aan het einde van het jaar altijd zo verzot op zijn: op het moment van schrijven geeft Strava het volgende overzicht voor 2016.

Afstand: 938,9 km
Tijd: 77 u 53 m
Hardloopsessies: 104

Zou ik de 1000 km nog gaan halen? Je hoort het begin 2017.

Voor nu wil ik je in ieder geval hartelijk bedanken voor het meelezen, meeleven en meedenken in het afgelopen jaar. Natuurlijk wens ook ik jou heel fijne dagen – met Kerst, én voor volgend jaar: 365 stuks!

Foto: Carpe Diem Fotografie
Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *