Slow me down, Lord

De afgelopen tien dagen genoot ik van een heerlijke vakantie. Helemaal weg, offline, de Ierse heuvels in.

En dat was wel even nodig. De trein dendert het hele jaar wel door, maar als je te lang meehobbelt dreig je er op een gegeven moment vanaf te vallen. Voor mij geldt dat ik me dan maar moeilijk kan ontspannen en dat ik – letterlijk – met de kiezen op elkaar door de dagen heen jaag.

Ik begon mijn vakantie dan ook met opeengeklemde kaken, een fikse hoofdpijn en een knieblessure (daarover binnenkort meer). Maar zodra ik uit het vliegtuig stapte vervaagde dat grotendeels. Die voortdenderende trein was in geen velden of wegen meer te bekennen, ik was heerlijk onbereikbaar en met een paar pijnstillers op lieten de Ierse heuvels zich alsnog goed bedwingen.

Toch zit de kunst van het vakantie vieren voor mij vaak vooral in het terugkomen. Die hobbelende trein heeft tijdens je afwezigheid niet stilgestaan en je moet weer van alles. Je mailbox puilt uit, er lag nog een takenlijstje, problemen hebben zichzelf niet opgelost. Deze keer is dat niet anders. Hoewel… deze keer heb ik wel een hulpje, in de vorm van een gebed. Ik las het bij toeval, in een rooms-katholieke kerk in het dorpje waar wij verbleven. Wauw. Een gebed om je aan vast te houden, om mee te nemen, om flink op te kauwen. Daar kun je weer even mee vooruit. Toch maar weer aan boord!

 

Slow Me Down, Lord

Slow me down, Lord. Slow me down!
Ease the pounding of my heart
by the quieting of my mind.

Give me amid the confusion of my day,
the calmness of the everlasting hills.
Break the tensions of my nerves and muscles
with the soothing music of the singing streams
that live in my memory.

Help me to know the magical,
restoring power of sleep.
Teach me the art of taking minute vacations,
of slowing down to look at a flower,
to chat with a friend, to pat a dog,
to read a few lines from a good book.

Remind me each day of the fable
of the hare and the tortoise,
that I may know that the race
is not always to the swift –
that there is more to life
than increasing speed.

Let me look upward
into the branches of the towering oak
and know that it is great and strong
because it grew slowly and well.

Slow me down, Lord,
and inspire me to send my roots
deep into the soil of life’s enduring values.
That I may grow towards the stars
of my great destiny.

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *