TP16: Jezus draait alles om

Gisteren, Witte Donderdag 2016, was hij er weer: The Passion. Op een subtiele manier anders dan andere jaren, en daardoor ijzersterk.

Jezus en een stokbrood

Een veelvoorkomende opmerking op Twitter en Facebook dit jaar: “Deze Jezus is echt slecht. Hij lijkt niet eens op hem.” Jezus hoort natuurlijk een jonge god (/God) te zijn, gespierd, met bruin krullend haar en een perfect getrimd baardje. Anders ben je niet geloofwaardig. De mensen moeten wel met je voor de dag kunnen komen, het oog wil ook wat. Maar dit jaar is de Jezus in The Passion juist geloofwaardiger dan ooit: een gewone man met zoals zovelen een paar kilootjes teveel aan het lijf, maar met het hart op de juiste plek. En met een goede dosis humor. Want zeg nou zelf:

Dit is mijn lichaam

Jezus heeft niet het uiterlijk dat mensen graag zouden zien en hij gedraagt zich ook niet zoals mensen dat graag zouden willen. Dat blijkt wanneer je de Bijbelverhalen leest, en dat blijkt ook wanneer je The Passion kijkt. Meerdere keren wordt het benadrukt: Jezus voldoet niet aan de verwachtingen, hij is radicaal anders, een anti-held. Jezus draait alles om.

Wie niet zwemmen kan…

Andere jaren kwam in The Passion niet altijd even duidelijk naar voren wie Jezus precies is en waarom hij ook nu nog relevant zou zijn. Dit jaar kan daar geen twijfel over bestaan. De noodzaak van een messias, iemand die al het kwaad in de wereld teniet kan doen, hoeft niet verder toegelicht te worden. Het lijden was er, zoveel eeuwen geleden, en het is er nu, as we speak.

“We splijten zeeën dwars door midden – wie niet zwemmen kan moet bidden.” Au.

Hij vangt, hij zwemt, hij bidt

En dan is daar dus Jezus, middenin die duwende, brandende, draaiende, graaiende wereld. Hij komt in deze Passion naar voren als de uitgelezen persoon die vangt, die zwemt, die bidt, die sust, die kust, die blust, die draagt, die helpt en die wacht.

Vlak voor de finale voorspelde ik dat Jezus naar goed Passion-gebruik vast bovenop een toren zou verschijnen, en in Amersfoort is er dan natuurlijk maar één iconisch plekje te bedenken: de Lange Jan (Onze Lieve Vrouwetoren voor outsiders). Maar Jezus draait ook nu alles om. Hij verschijnt gewoon tussen de mensen, in Amersfoort op het Eemplein, maar ook op Rotterdam Centraal en bij een eenzame oudere ergens in een verzorgingshuis.

‘Kippenvelmomentjes’

“Stil zal ik zijn, maar als je me nodig hebt zal ik er altijd zijn.” Een deel van het Twittervolk moppert dat het volstrekt ongeloofwaardig is dat Jezus nu ook ineens in Rotterdam opduikt (alomtegenwoordigheid, mensen), terwijl een ander deel zich dankbaar onderdompelt in een laatste ‘kippenvelmomentje’.

Dat lijkt overigens toch de belangrijkste reden te zijn waarom mensen naar The Passion kijken: om kippenvel te krijgen – minstens één keer, liefst vaker, afhankelijk van de bekendheid van de liedjes en de kwaliteit van de zangers. Maar ach, wat zou het. Veel, heel veel mensen zien en horen dit jaar door The Passion hoe Jezus graaien verandert in geven, eenzaamheid verandert in samenzijn, haat verandert in liefde, dood verandert in leven.

Een paar subtiele aanpassingen geven The Passion 2016 extra betekenis. Jezus staat niet met een strak gelaat en dito lichaam van grote hoogte in een stralend licht neer te kijken op het gepeupel daar beneden, hij staat juist in de stromende regen tussen Gerard en Jolanda die zich grote zorgen maken over asielzoekers, thuiszorg en de uitverkoop bij de V&D. Een Jezus met beide benen op de grond, en met bierbuik. Wie daar niet mee kan leven vergaapt zich maar aan Judas.

 

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail

2 thoughts on “TP16: Jezus draait alles om”

  1. Wauw lianne… Wat een onwijs goed en treffend stuk!! Ik stond ertussen gisteren en heb het net zo ervaren als jij ( maar kan het niet zo mooi onder woorden brengen !!!) dank je voor her verwoorden van mijn paasgedachte!! X

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *