Decemberdiscussies

Er is iets vreemds aan de hand met de decemberfeesten in Nederland. Pepernoten moeten plaats maken voor protestborden, slingers worden ingewisseld voor getouwtrek, en over de boom wordt steeds meer gespard. Decembertradities en feestdagen lijken meer en meer ter discussie te staan. Kerst incluis.

Decembertradities

Sinterklaas is voor velen natuurlijk allang niet meer het onschuldige kinderfeest van schoenen, schoorstenen en snoepgoed. Die oude Sint moet zich in allerlei bochten wringen om zijn vriend Piet de huizen binnen te krijgen. Oud en nieuw is ook steeds meer onderwerp van debat. Nou ja, het vuurwerk dan. Het vele geknal zorgt ervoor dat mens en dier met een oliebol onder de bank kruipt en zich afvraagt of dit niet anders kan.

En ook Serious Request – tegenwoordig toch bijna een decembertraditie op zich – wordt door steeds meer mensen bekritiseerd. Want het is natuurlijk allemaal leuk en aardig, drie van die dj’s die zich opsluiten in een glazen huis om met een toenemend slaapgebrek en op een straf sapjesdieet radio te maken voor het goede doel, maar komt dat geld wel goed terecht? Vragen en kritiek te over als het gaat om strijkstokken, het salaris van de dj’s, het mediaspektakel eromheen, en het arme ‘eigen volk’ dat ook wel een financieel steuntje in de rug zou kunnen gebruiken.

Kerst

Ik kan me meestal niet zo druk maken om die decembertradities. Piet mag van mij best de kleuren van zijn schminkdoos wat uitbreiden, de jaarwisseling zal zonder strijkers en grondbloemen ook vast wel gezellig zijn en als mensen graag geld willen geven voor de sponsoractie van drie mannen in een glazen huis dan houd ik ze niet tegen. Maar sinds kort heb ik het idee dat Kerst nu ook steeds meer aan de beurt is. Op christelijke nieuwssites lees ik regelmatig verhalen van mensen die Kerst wegzetten als een verwerpelijk feest met een oorsprong die alles behalve christelijk is.

Het idee, kort samengevat, is: je moet elke dag vieren dat God als mens naar de aarde is gekomen. Daarvoor mag je niet 25 december gebruiken, de dag waarop van oudsher de zonnewende gevierd werd. Het zou zelfs zo kunnen zijn dat wij God alleen maar beledigen door elk jaar weer zijn menswording te vieren op die onheilige dag, met een boom met heidense wortels, met overdadig eten en onnodige cadeautjes.

Wordt het nu dan toch tijd om me druk te gaan maken?

Op losse schroeven

Eerlijk gezegd mogen alle bomen wat mij betreft lekker buiten blijven staan, in een bos bij hun vriendjes en zonder glitter en engelenhaar op hun takken. Het kerstaanbod in de supermarkten maakt me soms misselijk en verplichte gezelligheid gaat me niet altijd even goed af. De meeste onderdelen van onze manier van Kerst vieren hebben we zelf in de loop van de tijd erbij verzonnen. Het is een feest geworden dat gehuld is in kitscherigheid en omgeven is door eeuwenoude (soms onterechte) aannames: de winternacht, de stal, de os en de ezel, de drie koningen, als je de Bijbel erop naslaat komt er nogal wat op losse schroeven te staan. Redenen genoeg om Kerst toe te voegen aan het lijstje met discutabele tradities.

Tegelijk denk ik dat er maar één reden tegenover hoeft te staan om voor Kerst een uitzondering te maken en dit feest voor de verandering niet kapot te redeneren en bekritiseren. Tussen alle kerstballen, gourmetschotels en glitterpanty’s blijft één ding namelijk elk jaar weer overeind: de boodschap die de engel overbracht aan de herders. “Wees niet bang, want ik kom jullie goed nieuws brengen, dat het hele volk met grote vreugde zal vervullen: vandaag is in de stad van David jullie redder geboren. Hij is de messias, de Heer.” (Lucas 2:10-11)

In de hoge

Je kunt er allerlei theorieën op nahouden, maar op die boodschap valt weinig af te dingen. Het is goed nieuws, reden voor grote vreugde voor het hele volk. Geen debatcentrum of protestspandoek te bekennen. Het enige wat rest is de lofprijzing van een groot hemels koor: “Eer aan God in de hoogste hemel en vrede op aarde voor alle mensen die hij liefheeft.” (Lucas 2:14)

Dat kun je natuurlijk elke dag van het jaar zingen, maar als we nou zorgen dat er één dag in het jaar is waarop (bijna) iedereen vrij is, dan kun je er met heel veel mensen tegelijk een feest van maken. Ergens rond de kortste dag, om elkaar te midden van alle duisternis weer te herinneren aan het Licht van de wereld. Ik denk niet dat God zich dan beledigd voelt. De zon misschien wel. Haar feestdag is gekaapt door Jezus Christus, een kind dat net geboren is en nu al meer ‘in de hoge’ is dan zijzelf.

 

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *