De oplossing voor je probleem

Stel je voor: er komt iemand bij je aan de deur die je een goedje wil verkopen dat de oplossing is voor jouw grootste probleem. Het is niet zomaar iets, nee, het is een middel om olifantenleren stoelbekleding schoon te maken. Voor zover je weet heb je geen stoelen met zo’n soort bekleding, maar de verkoper dringt aan. Je hebt zijn product echt nodig, anders zal het slecht met je aflopen.

De kerk

Wat denk jij? Zou je uiteindelijk zwichten en het product in huis nemen? Misschien uit angst voor die onheilspellende waarschuwing, misschien omdat je de verkoper eigenlijk wel een leuke vent vindt, of misschien omdat je bent gaan twijfelen of je ergens op zolder toch niet zo’n stoel met olifantenleren bekleding hebt staan?

Soms heb ik het gevoel dat het in de kerk net zo gaat. Mensen proberen een geloof aan de man te brengen dat de oplossing biedt voor een probleem waarvan ik niet eens wist dat ik het had. Het probleem: mijn zonde en schuld. De oplossing: Jezus’ offer/ bloed/ lijden/ dood en opstanding.

Nu wil ik zeker niet beweren dat ik een vlekkeloos leven leid, maar ik ben van nature nu eenmaal niet begiftigd met een sterk, doorlopend schuldgevoel. Helemaal in de gemeente waar wij nu bij horen – met redelijk eentonige preekonderwerpen – betekent dat min of meer dat ik telkens weer mijn schuldbesef afstof om vervolgens vergeving te kunnen vragen en ontvangen, om daarna weer van voor af aan te kunnen beginnen.

Vermoeiende cyclus

Maar wat is dan nog het nut van geloven? Ik geloof wel dat ik genade nodig heb, maar is de kern van geloven nu echt dat ik van mijn schuldgevoel af kom en een plekje in de hemel verdien? Wat heeft God daaraan, wat hebben anderen daaraan, wat heeft de wereld daaraan?

Het idee van telkens weer dat zondigen, die genade en dat opnieuw beginnen vind ik steeds vermoeiender. En ik begin ook te denken dat dat niet de bedoeling kan zijn van wat Jezus hier op aarde kwam doen. Hij bevrijdde de Joden juist uit die eindeloze cyclus van de mens zondigt – God wordt woedend – de mens brengt een offer – God vergeeft. Jezus maakte een einde aan alle verschillende soorten offers met duiven, schapen en andere dieren. Hij bracht nog één keer een offer zodat het voor altijd klaar zou zijn.

Waarom blijven we dan alsnog telkens weer zo bezig met die schuld en die zonde? Zijn we niet juist geroepen om vrij te zijn? En bovendien: is het niet ontzettend egocentrisch om alleen maar met je eigen vergeving en redding bezig te zijn?

Andries

Deze week keek ik een aflevering van Andries – ja, dat kijk ik soms – terug waarin Evert Jan Ouweneel zijn verhaal doet. Het betoog dat hij hield was zo goed dat ik de aflevering met plezier nog een tweede keer heb bekeken. Hij zegt onder andere, terugkijkend op zijn geloof in zijn jongere jaren:

Het ging ook over de kruisdood, het ging natuurlijk ook over dat Jezus voor jouw zonden aan het kruis gestorven was. … Elke zonde, daar had hij voor geleden. Prima, ik ben daarmee opgegroeid, maar op een gegeven moment rijst de vraag “waarom moet ik eerst geloven in een probleem?”, namelijk: God heeft een probleem met jou. En je bent schuldig voor God, en in principe loopt het slecht met je af. Dus het leidde eigenlijk tot eerst een probleem waar ik in moest geloven, namelijk dat God een probleem met mij heeft, en vervolgens werd de oplossing aangereikt.

Uiteindelijk komt Ouweneel op een conclusie van wat het geloof dan wél de moeite waard maakt voor hem. En terwijl hij die zinnen uitsprak, hoorde ik wat ik al een poos in mijn hoofd probeer te formuleren. Het gaat niet om systemen en concepten, het gaat om wat we ten diepste hopen.

Wij hopen wat ieder mens op aarde hoopt. Gewoon, dat wat kapot is weer gerepareerd is. Dat een ecosysteem dat niet meer functioneert weer wel functioneert. Dat een kind dat overlijdt aan AIDS, misschien op eenjarige leeftijd, nog een keertje de kans krijgt om alsnog te floreren als mens. En zo kun je een hele rij noemen van dingen die je gewoon wil, dat die gewoon wel draaien op deze aarde, en de hoop is simpelweg dat dat een keer gaat gebeuren. … En dan vind ik het dus heel opvallend dat er dus dat messiaanse bestaat, die messiaanse verwachting … die hardnekkige gedachte dat er een Messias is … die zo gezalfd is, zo toegerust is door God, dat het onder zijn leiding wel gaat gebeuren. Dat ontslaat ons op geen enkele wijze om gewoon door te gaan met wat we doen, we mogen op basis van onze hoop en van onze verlangens gewoon nog keihard werken aan een betere wereld, maar de troef is, we hebben die ene persoon en onder zijn leiding gaat het wel lukken zodat we niet tot sint juttemis hoeven te wachten tot die planeet op orde is.

Vlekkenmiddel

Jezus is wat mij betreft de oplossing voor een probleem dat wel degelijk echt bestaat. Het probleem is alleen groter dan jouw en mijn persoonlijke zonde, schuld en vergeving. Natuurlijk, onze zonde en schuld zijn een wezenlijk onderdeel en we hebben Gods genade hard nodig, maar uiteindelijk is het te vergelijken met een vlek op die olifantenleren stoelbekleding.

En die hele bekleding is aan vervanging toe. De aarde klopt niet: er is onrecht, er zijn ziektes, er zijn rampen, er is lijden. Maar Jezus is niet zomaar een persoonlijke vergevingsgoeroe die ervoor zorgt dat ik me altijd blij voel, hij is de Messias. Hij is geen vlekkenmiddel waar ik telkens weer een nieuw busje van moet aanschaffen, hij herstelt de complete stoel en geeft hem een nieuwe bekleding. Hij komt niet alleen opdraaien voor mijn bepaald-niet-foutloze leventje, hij maakt alles nieuw. En wij mogen daar alvast een beginnetje mee maken.

Hopelijk staat hij binnenkort voor de deur.

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail

1 thought on “De oplossing voor je probleem”

  1. Heynichie, ik heb echt bewondering voor je gedachten en schrijfwijzen en ik hoop echt dat deze blogs je meer mogen brengen. al is werelds succes natuurlijk een dooddoener, ik gun het je wel ( als je maar zo bijzonder gegrepen blijft ) snappie?

    mijn schrijfstijl is niet zo goed dus wellicht kom je er niet uit.
    dus ik wil je vragen of we een keer lekker uit eten gaan ( of bij ons thuis 😉 ) om weer eens te connecten.
    helaas hebben we niet de mogelijkheid of tijd gehad om naar engelend te vliegen. maar gelukkig kom je weer terug 😉

    Cheers!!
    Gj

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *