Balk en Splinter

Balk

Er was eens een heel normale man – laten we hem Balk noemen. Hij werkte elke dag van 9 tot 5, had een keurig gezinnetje en ging twee keer per week squashen met zijn vrienden. Als hij ergens heen ging pakte hij het liefst de auto, zijn kleren kocht hij graag zo veel en zo goedkoop mogelijk, de verwarming stond bij hem standaard op 22 graden en hij douchte nooit korter dan een kwartier. O ja, hij had een hekel aan kliekjes en oud brood dus een deel van zijn boodschappen verdween vaak regelrecht in de prullenbak. Dat gold trouwens niet voor vlees: zijn dagelijkse portie dierlijke eiwitten werkte hij altijd met smaak naar binnen.

Balk is best tevreden. Hij geniet van het leven, heeft het allemaal goed voor elkaar en doet geen vlieg kwaad. Als hij even niets te doen heeft scrolt hij meestal door zijn tijdlijn op Facebook om te zien of hij nog wat gemist heeft. Daar stuit hij op een foto van Splinter.

Splinter

Ook Splinter is een heel normale man. Met zijn werk als tandarts heeft hij een leuk spaarcentje weten op te bouwen. Dat is ook wel nodig, want Splinter heeft een nogal dure hobby. Eens in de zoveel tijd vliegt hij naar een land in Afrika om daar een trofee in de wacht te slepen. Niet als zwemmer of marathonloper, maar als jager. Splinter weet diep van binnen wel dat er wat ethische haken en ogen aan zijn liefhebberij zitten, maar om zijn sluimerende schuldgevoel wat te sussen zorgt hij wel altijd dat de vergunningen in orde zijn. Voor de kick van het jagen heeft hij veel over – duizenden dollars, welteverstaan.

Bij één van zijn tripjes schiet Splinter met pijl en boog een leeuw; dat is het echte werk. Het levert prachtige kiekjes op en vooral een gevoel van onoverwinnelijkheid. De leeuw, de koning der dieren, ligt aan zijn voeten. Splinter voelt zich nog wekenlang geweldig. Hij kan de hele wereld aan.

De leeuwentrofee

Op zijn smartphone ziet Balk de kiekjes voorbij komen van Splinter en zijn leeuwentrofee. De leeuw was beroemd, ze had een naam. Ze heette Cecil en was geliefd bij onderzoekers en toeristen. Nu is ze dood, als gevolg van de hobby van een rijke tandarts. Balk is woest, net als zijn 389 Facebookvrienden. Hij deelt de foto en zijn geoefende duimen doen de rest van het werk. De woorden laten zich niet zomaar herhalen, maar Balk maakt zijn mening zeker duidelijk. Samengevat: hij wenst Splinter een enkeltje toe naar een heel warm plekje – dat plekje is niet in de hemel.

Splinter weet niet wat hem overkomt. In een paar uur tijd heeft hij uit alle uithoeken van de aarde verwensingen en doodsbedreigingen ontvangen. De jacht op de jager is geopend. Hij besluit zijn tandartsenpraktijk te sluiten en onder te duiken. Splinter is niet langer onoverwinnelijk, hij is in korte tijd getransformeerd van jager in opgejaagd wild.

Balk is ondertussen niet langer de keurige kantoorman. Hij is met een paar duimbewegingen veranderd in een jager, rechter en beul. Balk staat volledig in zijn recht, zo vindt hij zelf. Splinter moet wel gestoord zijn om moedwillig een prachtig dier te vermoorden en daar ook nog plezier aan te beleven. Zo iemand verdient het om voor het oog van het complete internet aan de schandpaal genageld te worden. Hij verdient het om uitgespuugd te worden, om vertrapt te worden, om te boeten, om te…

Het verschil tussen Balk en Splinter

Wat Balk niet weet of niet wil weten is dat ook hij dagelijks dieren vermoordt. Niet alleen de koeien, kippen en schapen die op zijn bordje belanden, maar ook allerlei verschillende diersoorten die door zijn manier van leven met uitsterven bedreigd worden. Die dieren heten niet Cecil, ze sterven een anonieme dood. Het enige verschil tussen Balk en Splinter is dat Balk zichzelf onbewust houdt van de manier waarop hij de aarde de vernieling in helpt, terwijl Splinter het heel gericht en weloverwogen doet.

Morele plicht

Misschien komt de onbeheerste woede en verontwaardiging van Balk vooral voort uit een onaangenaam besef dat hij probeert weg te drukken. Diep van binnen realiseert hij zich namelijk dat een balk bestaat uit ontelbaar veel kleine splintertjes. Het zou zomaar kunnen dat hij dus ook iets in zich heeft van deze gekke jagende tandarts. En daar wil Balk niet aan denken – hij wil laten zien dat hij volstrekt anders is. Daarom gooit hij zijn leven volledig om: voortaan kiest hij voor fiets en openbaar vervoer, voor duurzame kleding, hij zet de verwarming een paar graden kouder en trekt een trui aan, hij doucht korter, gooit geen eten meer weg en eet voortaan minder vlees.

Nou ja, dat zou hij kunnen doen. Balk kiest voor een andere optie. Zijn duimen sluiten de tirade af en hij klikt op ‘Plaatsen’. Zo, zijn morele plicht zit er weer op.

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *