Tijd voor bescheidenheid

Prediker 3:1-15

Langzaamaan wordt duidelijk dat Prediker niet een depressieveling is die de dingen altijd maar van de zwartst mogelijke kant benadert. Hij is iemand die diep nadenkt over wat de zin is van alles wat de mens doet en die onderzoek doet naar verschillende manieren om gelukkig te worden. Hij relativeert, maar depressief? Nee.

Cut!

Prediker probeert alles wat hij om zich heen ziet zo goed en zo kwaad als het gaat in perspectief te plaatsen. Hij ziet dat het leven vol tegenstellingen zit en hij probeert dat te begrijpen en op waarde te schatten. Eerder concludeerde hij al dat het leven van elk mens, goed of slecht, eindig is en dat niets van wat een mens doet eeuwig zal blijven bestaan.

We zijn dus eigenlijk een soort acteurs in Gods film. Wij stappen in en uit de film, maar het grotere geheel gaat altijd verder. Aan de ene kant hebben we daarbij de nodige improvisatieruimte – we kunnen bijvoorbeeld kiezen hoe we ons willen gedragen, welke tekst we uitspreken, en of we ons wel of niet aan het script houden. Maar aan de andere kant is God uiteindelijk de regisseur die bepaalt hoe de filmset eruit ziet en welke attributen er voorhanden zijn, die nieuwe acteurs inbrengt en die soms ineens cut! kan roepen.

En wanneer die cut! komt, daar hebben wij als acteurs geen invloed op. Dat moment wordt bepaald door de regisseur. Sterker nog, die regisseur bepaalt eigenlijk alle momenten. En wij, de acteurs, gaan mee met het ritme dat ons voorgeschoteld wordt: “voor alles wat er gebeurt is er een uur, een tijd voor alles wat er is onder de hemel.” (Prediker 3:1)

Alles heeft zijn tijd

Om dit idee uit te leggen geeft Prediker veertien voorbeelden van tegenstellingen die elkaar afwisselen in een door God bepaald ritme.

Prediker 3,2-8

Dat hele principe van “alles heeft zijn tijd” zag er de afgelopen dagen ongeveer zo uit:

Er is een tijd van kou
en een tijd van warmte.
Er is een tijd van lenen
en een tijd van (niet) terugbetalen.
Er is een tijd van aangenomen worden
en een tijd van ontslagen worden.

Slechte timing?
Soms voelt het heel oneerlijk dat iets precies op een ongelukkig moment moet gebeuren. Ik heb ook nog wel eens wat aan te merken op Gods timing – het lijkt wel alsof het voor de ene persoon/ het ene volk altijd de tijd is om te rouwen, te sterven en af te breken, terwijl het voor anderen (zoals ik) bijna altijd de tijd is om te lachen, lief te hebben en in vrede te leven. Dat klopt toch niet?

Prediker loopt tegen hetzelfde probleem aan, maar ook dat probeert hij te zien als onderdeel van het grotere geheel.

11 God heeft alles wat er is de goede plaats in de tijd gegeven, en ook heeft hij de mens inzicht in de tijd gegeven. Toch kan de mens het werk van God niet van begin tot eind doorgronden. (…) 14 Alles wat God doet, zo heb ik vastgesteld, doet hij voor altijd. Daar is niets aan toe te voegen, daar is niets van af te doen. God doet het zo opdat wij ontzag voor hem hebben.

Met andere woorden: God weet wat hij doet. Wij hebben dan wel inzicht in tijd gekregen, maar we blijven acteurs onder Gods regie. Hij schrijft een script met zoveel motieven, wendingen, dubbele verhaallijnen en special effects dat wij nooit de details zullen kunnen begrijpen. Het is tijd om bescheiden te zijn.


Dit blog maakt deel uit van een serie over Prediker. Lees hier de andere delen.

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *