Mijn vriend Philip

Veel christenen hebben een favoriet Bijbelvers, vaak enigszins uit zijn verband gehaald maar daardoor niet minder waardevol: een tekst over je geliefd en beschermd weten door God, over Gods plan met je leven, over altijd verheugd zijn of over een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Vaak is het een vers dat in de loop der jaren steeds bij je terugkomt en daardoor telkens weer wat meer betekenis krijgt.

Iets met grazige weiden

Ik ben helaas niet zo tekstvast en heb meestal niet direct een citaat uit de Bijbel paraat wanneer mensen een moeilijke vraag stellen of vertellen over hun problemen. Dan weet ik wel dat er iets bemoedigends te zeggen is over grazige weiden, een stok en een staf, maar de precieze woorden ontschieten me op het moment suprême.

Daarom houd ik het liever bij een favoriet boek in plaats van een specifiek vers. Het liefst een boek met een duidelijke boodschap, zodat ik me op bepalende momenten kan optrekken aan de algemene strekking en niet hoef vast te lopen op details. Toch is het probleem daarmee niet helemaal uit de weg geruimd. Er zijn namelijk weinig mensen die begrip kunnen opbrengen voor mijn persoonlijke voorliefde.

Philip

We noemen hem voor het gemak even Philip. Ik ken hem als een trouwe vriend en nuchtere gesprekspartner die je problemen altijd in perspectief weet te plaatsen, maar in de wandelgangen hoor ik heel andere verhalen over hem. Mensen schilderen hem af als een notoire zwartkijker, als een ellendeling die ook je allerlaatste sprankje hoop nog de grond in weet te stampen.

In eerste instantie was ik vooral verbaasd: hoe kan het dat mensen zo verschillend kunnen denken over één en dezelfde Philip? Misschien hebben ze hem net op een rotdag getroffen, misschien hebben ze hem verkeerd begrepen, misschien weten ze zijn eigenaardigheden niet te waarderen?

Daarna zon ik op manieren om het imago van Philip wat op te vijzelen en inmiddels heb ik mijn strategie bepaald. Ik ga doen alsof er niets gebeurd is en ik stel Philip opnieuw aan iedereen voor. Ik laat Philip gewoon Philip zijn, ik laat hem vertellen wat hij te vertellen heeft. Af en toe voeg ik er iets aan toe en laat ik zien hoe zijn woorden bij mij binnenkomen. Hopelijk leidt dat tot een ander beeld van Philip, en misschien leer ik hem zelf ook gelijk nog wat beter kennen.

Mysterieus figuur

In onze Nederlandse Bijbels kennen we Philip beter als Prediker, in navolging van Luthers vertaling uit de 16e eeuw. In de Griekse vertaling heet het boek ‘Ekklesiastes’, wat zoiets betekent als spreker of lid van een vergadering. In het boek staan dus de uitspraken van een persoon die in ieder geval recht van spreken had en die wijs was (al heeft hij de wijsheid zelf niet gevonden). De Prediker is een mysterieus persoon: misschien was het Salomo, maar het zou ook iemand kunnen zijn die enkele eeuwen later leefde. Het is zelfs mogelijk dat Prediker een creatie is van de auteur, die zich daarbij heeft laten inspireren door de persoon van koning Salomo.

Wie die geheimzinnige denker precies geweest is laat ik graag in het midden. Het gaat mij de komende tijd vooral om wat zijn ideeën betekenen voor ons, hier en nu. Binnenkort begin ik met hoofdstuk 1. Ik denk zomaar dat Philip jou en mij nog wel een tijdje bezig zal houden.


Dit blog maakt deel uit van een serie over Prediker. Lees hier de andere delen.

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *