Welkom thuis

Het is niet verkeerd om er af en toe even tussenuit te zijn. Hoewel wifi natuurlijk wel is verworden tot een soort eerste levensbehoefte geeft het toch een goed gevoel om even niet alles te hoeven volgen en beantwoorden. Minder internet, minder tv, minder krant, minder nieuws, minder ellende.

Zeer goed

Even zie je vooral de vriendelijke kant van de wereld: lekker eten, goede gesprekken, mooie natuur en aardige mensen met heerlijke accenten (alleen daarom zou je al naar Schotland gaan). En hoe hoger je klimt, hoe meer je het idee hebt dat je de wereld ziet zoals God die ooit uitgedacht heeft. “Zie, het is zeer goed.”

SAM_2472

Maar als je na een paar dagen toch weer eens verbinding maakt en wat meepikt van wat er in de rest van de wereld gaande is, dan word je er direct pijnlijk aan herinnerd dat niet alles zeer goed is. Vanuit je ivoren torentje kun je een heel comfortabel leventje leiden, maar als je ook maar één luikje opendoet is het gedaan met de pret.

Vaak maken mensen er zelf een puinhoop van, maar soms is het nog helemaal niet zo duidelijk waarom er zoveel mis gaat – waarom een 24-jarige voetballer een hartstilstand krijgt, waarom de aardkorst zich niet gewoon rustig houdt, waarom ziektes om zich heen grijpen, waarom…?

Even ertussenuit

Het lijkt alsof God er af en toe ook gewoon even tussenuit is. Alsof hij de boel de boel laat en alleen als er ergens wifi is eens kijkt of er nog nieuws is van planeet Aarde. Alsof hij wel een beetje klaar is met de mensheid, die vooral heel goed blijkt te zijn in het vernielen van de aarde en zichzelf. En de welwillende mensen die alsnog wanhopig proberen om God te bereiken? Die staren wanhopig naar alle onbeantwoorde berichten die ze omhoog hebben gestuurd.

Jezus ging er na zijn opstanding ook opeens even tussenuit. Voor de ogen van zijn leerlingen ging hij omhoog naar de hemel. Een wolk zorgde ervoor dat de mannen Jezus niet meer konden zien, maar toch bleven ze omhoog staren. Hun onbeantwoorde vragen bleven in de lucht hangen. Het lijkt best triest dat christenen deze gebeurtenis elk jaar op een vaste dag ‘vieren’. Helemaal wanneer het wereldnieuws je niet bepaald vrolijk stemt – wat valt er te vieren aan het feit dat Jezus er al zolang ‘even’ tussenuit is?

Hemelvaartsdag

In het Bijbelverhaal over Jezus’ hemelvaart geven twee mannen in witte kleren het antwoord. Zij zeggen tegen de omhoog starende leerlingen: “wat staan jullie naar de hemel te kijken? Jezus, die uit jullie midden in de hemel is opgenomen, zal op dezelfde wijze terugkomen als jullie hem naar de hemel hebben zien gaan.” Dat is een heldere belofte die nog steeds geldig is. Hemelvaartsdag is dus geen afscheidsfeest, maar juist een welkom thuis-feest. Elk jaar weer wordt Jezus op Hemelvaartsdag nog net wat nadrukkelijker dan normaal uitgenodigd om terug te komen en een einde te maken aan alle ellende en waarom-vragen.

Dat betekent overigens niet dat God inderdaad tot die tijd de boel de boel laat. Jezus beloofde vlak voor zijn hemelvaart al dat zijn volgelingen er niet alleen voor zouden komen te staan. De heilige Geest zou komen om hen toen en ons nu kracht en wijsheid te geven, de weg te wijzen en te troosten. En om ons af en toe, bovenop een heuvel of gewoon in de achtertuin, eraan te herinneren dat alles ooit zeer goed was. Sterker nog: dat er nog steeds veel zeer goeds is wat het nastreven, beschermen, delen en genieten waard is.

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail

2 thoughts on “Welkom thuis”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *