Elke dag een kladblaadje

Aan het begin van dit jaar hing ik een scheurkalender op: Gedeeld Geluk. ‘365x inspiratie voor je relatie’ luidt de ondertitel. De kalender bevat vooral veel tegeltjeswijsheden, semi-grappige of goedbedoelde citaten waar je meestal vrij weinig mee kunt (zoals hieronder), en verzen uit de Bijbel. Eigenlijk is de achterkant van elk blaadje nog het leukst.

Inspiratie?

Bij ons veranderen die achterkantjes meestal in boodschappenlijstjes of memo’s voor bij het gamen. Dan krijg je dus rondslingerende papiertjes met:

Dit wil ik je nog even zeggen…
appels
broccoli
melk
eieren
jam
brood

Of:

Dit wil ik je nog even zeggen…
oldschool runescape wiki
login (…)
wachtwoord (…)
quest experience rewards
rune platebody
membership tot [datum]

Zoiets. Niet veel ‘inspiratie voor je relatie’ dus, meer ‘elke dag een kladblaadje’.

Briefjes aan God

De manier waarop bij ons die blaadjes gebruikt worden doet me denken aan hoe het vaak ook werkt met bidden. Zoals het volgens mij vrijwel onmogelijk is om elke dag een liefdesverklaring te schrijven op de lijntjes onder ‘Dit wil ik je nog even zeggen…’, zo is het ook niet eenvoudig om elke dag een diepgaand gesprek met God te voeren. Dikwijls gaat het met bidden net als met die rondslingerende blaadjes: je begint met ‘Dag God, dank u wel voor … en ik wil u nog even zeggen …’ en voordat je het weet ben je verdwaald in gedachten over de dingen die je nog moet doen, in grote of kleine zorgen, in leuke of minder leuke herinneringen.

Ik denk dat God op die manier dagelijks vooral heel veel kladblaadjes naar zich toegestuurd krijgt en iets minder brieven met een onderwerp, aanhef, middenstuk en slotformule. Volgens sommigen is dat een treurige zaak, maar misschien is dat juist helemaal niet zo triest.

Een band opbouwen

Vergelijk het met een goede vriendschap. Bidden is eigenlijk hetzelfde als met een goede vriend afspreken om wat te gaan drinken. In eerste instantie wilde je het misschien graag over een bepaald onderwerp hebben, maar als je eenmaal aan de praat bent kan het gesprek alle kanten op gaan. Werk, sport, muziek, wereldnieuws, het kan van alles zijn. Juist wanneer je ook over schijnbaar onbenullige onderwerpen goed met iemand kan praten, merk je dat je een band opbouwt.

Met God werkt het volgens mij ook zo. Hij wil dat we alles bij hem kenbaar maken, zonder omhaal van woorden. Je kan een vaste stramien volgen, maar het hoeft niet. De een schrijft nu eenmaal liever een gestructureerde brief terwijl de ander door de dag heen steeds een paar woorden opkrabbelt. Ik geloof wel dat alle blaadjes goed ontvangen worden en dat God elk handschrift weet te ontcijferen. Soms verbeeld ik me dat hij ook wel eens moet grinniken wanneer we weer vreselijk uitweiden over bijzaken of wanneer we tijdens een keurig gebed plompverloren aan een to-do lijstje beginnen. Hij snapt het wel. Al kan een zorgvuldige brief af en toe natuurlijk ook geen kwaad.

En soms kan dat dagelijkse kladblaadje dan spontaan alsnog gebruikt worden voor een welgemeende liefdesverklaring – spontaan en welgemeend, niet omdat dat nu eenmaal elke dag moet.

Dát wilde ik je nog even zeggen.

P.S. De komende weken geniet ik van een heerlijke, offline vakantie. Daarna hoop ik gewoon weer verder te schrijven. Tot dan!

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *