Dit is mijn lichaam

Veertigdagentijd – week 7, dag 5

Met zijn laatste kruiswoord geeft Jezus expliciet zijn geest, zijn leven, in handen van zijn Vader. Eerder gaf hij ook al op symbolische wijze zijn lichaam weg:

22 Terwijl ze aten, nam hij een brood, sprak het zegengebed uit, brak het brood, deelde het uit en zei: ‘Neem hiervan, dit is mijn lichaam.’ 23 En hij nam een beker, sprak het dankgebed uit en gaf hun de beker, en allen dronken eruit. 24 Hij zei tegen hen: ‘Dit is mijn bloed, het bloed van het verbond, dat voor velen vergoten wordt.
(Marcus 14:22-24)

Jezus geeft zijn lichaam, zijn eigen vlees en bloed, aan zijn leerlingen in de vorm van brood en wijn. Hij gaf hen ook nog een opdracht mee:

‘Doe dit, telkens opnieuw, om mij te gedenken.’
(Lucas 22:19)

Volgens de traditie is Witte Donderdag de dag waarop Jezus met zijn leerlingen deze maaltijd vierde en het ritueel van het Avondmaal instelde. En dus wordt – in de ene kerk wat vaker dan in de andere kerk – nog steeds het brood uitgedeeld en de beker met wijn doorgegeven.

Aan het kruis geeft Jezus zijn geest aan de Vader, zodat het reddingsplan voltooid kan worden – met het Avondmaal geeft Jezus zijn lichaam aan de mensen, zodat wij nooit zullen vergeten wat hij voor ons heeft gedaan.


Dit blog maakt deel uit van mijn veertigdagenproject over de zeven kruiswoorden.

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *