Jezus’ logica

Veertigdagentijd – week 2, dag 3

Een verhaal

Je zou de hemel kunnen vergelijken met de manager van een goedlopend bedrijf, die aan het begin van de maand aan een uitzendbureau laat weten dat hij arbeidskrachten nodig heeft. De volgende dag staan de eerste mensen al op de stoep en de manager spreekt met ze af dat hij hen aan het einde van de maand €1500 zal uitbetalen. De werknemers tekenen daarvoor en ze gaan aan de slag.

Een week later belt de manager weer naar het uitzendbureau. Hij heeft meer mensen nodig. Diezelfde dag staat er een groep nieuwe werknemers voor hem klaar. Hij belooft ze dat hij ze een eerlijk loon zal geven. Ook deze werknemers gaan aan de slag. De week erna en de week daarna doet de manager hetzelfde. Hij neemt nog een aantal extra mensen aan en ook zij gaan aan het werk in het goedlopende bedrijf. Een paar dagen voor het einde van de maand belt de manager nog eenmaal naar het uitzendbureau. Hij wil iedereen die nog op zoek is naar werk per direct aannemen. Een uurtje later staan zijn nieuwste werknemers al te popelen om te beginnen.

Op de laatste dag van de maand laat de manager al zijn werknemers langskomen bij personeelszaken. De mensen die het laatst zijn aangenomen zijn als eerste aan de beurt om hun loonstrookje te ontvangen. Elk van deze werknemers ziet een nettoloon van €1500 staan. Als de mensen die de hele maand hebben gewerkt dit horen, wrijven zij zich al in hun handen: zij zullen nu vast nog meer krijgen. Wanneer zij aan de beurt zijn zien ze echter dat ook zij elk €1500 uitbetaald krijgen. Ze nemen hun loonstrookje met gemopper in ontvangst: “Die anderen hebben maar een paar dagen gewerkt, maar u hebt hun evenveel laten uitbetalen als ons die de hele maand gezwoegd hebben.” De manager antwoordt echter: “Lieve mensen, ik doe jullie toch niet tekort? We hebben toch allebei het contract ondertekend? Neem wat je toekomt en ga naar huis. Ik wil aan hen die het laatst kwamen evenveel geven als aan jullie. Mag ik niet met mijn geld doen wat ik wil? Of ben je jaloers omdat ik anderen goed behandel?”

‘Zo zullen dus,’ zei Jezus ten slotte, ‘de laatsten de eersten zijn, en de eersten de laatsten.’
(Matteüs 20:16)

Eén cadeau

“Beter laat dan nooit,” zo schreef ik afgelopen zondag. De man die naast Jezus aan het kruis hing was wat aan de late kant, maar toch was het voor hem niet te laat. Hij vroeg aan Jezus of deze in ieder geval aan hem zou willen denken wanneer hij zijn koninkrijk zou binnengaan en vervolgens kreeg de man nog veel meer dan waar hij om vroeg. Jezus zag zijn geloof en verzekerde hem: “nog vandaag zul je met mij in het paradijs zijn.”

Jezus’ tweede kruiswoord is heel liefdevol, maar tegelijkertijd kan zijn uitspraak ook heel oneerlijk aanvoelen. Krijgt die misdadiger die daar aan het kruis hangt, die zich misschien zijn hele leven niets heeft aangetrokken van welk gebod of verbod dan ook, dezelfde behandeling als de mensen die juist hun leven lang hebben geprobeerd om naar Gods wil te leven? Dat klopt toch niet?

Het klopt inderdaad niet – niet met onze logica. Net zoals het bovenstaande verhaal (lees hier het origineel) niet klopt met onze logica. Onze gedachtegang is: als je langer werkt hoor je meer te verdienen. De eersten zullen de eersten zijn, en de laatsten de laatsten. Anders had je maar beter je best moeten doen of wat sneller van begrip moeten zijn. Jezus’ logica werkt anders. Genade is geen formule die voor iedereen een andere uitkomst heeft. Zo van: hoe langer je bij Jezus’ fanclub hoort, hoe meer je van hem krijgt. Genade is geen loon naar werken. Het is een cadeau. En Jezus heeft één en hetzelfde cadeau voor de mensen die bij hem willen horen.

Door zijn genade bent u nu immers gered, dankzij uw geloof. Maar dat dankt u niet aan uzelf; het is een geschenk van God en geen gevolg van uw daden, dus niemand kan zich erop laten voorstaan.
(Efeziërs 2:8-9)

Niet meer en niet minder, iedereen is gelijk. En eigenlijk is dat juist bijzonder eerlijk.


Dit blog maakt deel uit van mijn veertigdagenproject over de zeven kruiswoorden.

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *