Voordeel van de twijfel

Als er één ding is dat ik heb geleerd van de vele studie-uren die ik tot nu toe gemaakt heb, dan is het wel dat kennis niet gelijk staat aan zekerheid. Integendeel. Hoe meer ik studeer, hoe meer ik me realiseer dat er nog zoveel meer is wat ik ook tot me zou moeten nemen voordat ik me echt een goed beeld zou kunnen vormen van een bepaalde kwestie. Bovendien: hoe meer ik studeer, hoe meer ik alle kennis voel vervliegen. Er lijkt een lijntje te missen tussen mijn korte- en langetermijngeheugen.

Ik verwonder me dan ook regelmatig over het lef van opiniemakers die hun mening verkondigen in kranten en op televisie, van politici die extreme uitspraken doen en van predikanten die toch elke keer weer die preekstoel durven beklimmen om ‘het Woord’ aan de man te brengen.

Grote woorden

Zelf ben ik daar niet zo van. Om je mening – laat staan Gods Woord – te verspreiden moet je wel verstand van zaken hebben. Je moet met de vuist op tafel kunnen slaan. Je moet het zeker weten. Anders kun je beter je mond houden. Want wat hebben anderen eraan om te horen dat ik het ook niet helemaal snap? Dat ik regelmatig ook niet begrijp hoe de wereld werkt en hoe God werkt? Dat ik best een educated guess wil doen maar dat ik het daar graag bij wil laten?

Ik heb bewondering voor mensen die grote woorden durven spreken. Tegelijk merk ik steeds vaker dat mensen vooral zichzelf proberen te overtuigen. Als je maar hard genoeg roept, dan wordt het stemmetje in je achterhoofd steeds zachter. Eerst riep dat stemmetje bij elke uitspraak nog ‘Is dat echt waar? Kun je dat wel zo zeggen?’, maar nu piept hij nog maar heel af en toe zachtjes ‘Denk je dat echt? Ach, je zal wel gelijk hebben.’

God en Twijfel

Mij is het nog niet gelukt om dat stemmetje – of zeg maar gerust die stem – tot bedaren te brengen. Hij lijkt eerder sterker en sterker te worden. Soms noem ik dat stemmetje Twijfel, andere keren noem ik hem God. Twijfel weerhoudt mij soms van acties/ uitspraken die ik eigenlijk gewoon had moeten doen, maar andere keren behoedt God mij voor acties/ uitspraken die ik inderdaad beter kan laten.

En soms… soms doe ik het maar gewoon. Ondanks de twijfel. Over enkele dagen begin ik daarom op dit blog een veertigdagenproject. Niet om te overtuigen of te prediken. Dat laat ik aan anderen over die daar beter in zijn. Wel doe ik een poging om te inspireren en stof tot nadenken te geven.

Ik geef mezelf het voordeel van de twijfel.

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *